☆yuyu-hakusho☆

[kurama]

ฟิ�วันฮาโลวีนคร่า
หันซ้าย�ลขวาหวังว่า�ฟนๆสึบาสะคงไม่หลงมาในฟิ�นี้หรอ�นะไม่งั้นคนเขียนโดนฆ่าตาย�น่! ตายยังเขียดเลยละ
เรื่องมีทั้งพลัง G (smจนตาย�ล้วYศพ) ,โชตะ , ผีหลอ�วิ��าณไม่หลอน ใครรับไม่ได้�รุณาอย่าอ่านต่อเลยนะคะ
ขอ�นะนำนายเอ� จา�สึบาสะโครนิเคิล หึหึ (�ฟนๆสึบาสะคงไม่มานะงุงิไม่งั้นโดนฆ่าตาย�น่ๆ�ค่ยืมใช้คา�ร�เตอร์+หน้าตาเอง)
ชื่อ (ไหนๆ�็เอาตัวคา�ร�เตอร์มา�ล้ว�็ลา�ชื่อมาทั้งด้นด้วยเลย�ล้ว�ัน) หนูยูยย์จ๊ะ ><
อายุ 5 ขวบ หึหึหึ
�่ายเมะโรคจิตนะคะ (เอ�่ายเมะนี่มันไม่ใช่นิสัยจริงของมันเลยนะนี่ �ต่ขอยืมหน้าตาหน่อยเหอะ) ชื่อ คุโรงาเนะคะ เหอๆๆๆ หลบมีดจา�คนอ่าน =_=’’ (จะโดนฆ่าตายเพราะฟิ�นี่เหละ)
อายุ 32 หึหึหึหึ
�่อนจะเข้าเรื่องเราลองมานั่งนึ�ดู คุโรตอนโต�ับไฟย์ตอนโตขนาดยังห่าง�ันปานนั้น�ล้วตอนนี้คุโร�็โตเท่าเดิมเหละ�ต่ไฟย์ตัวเล็�ลงโข �็ตัวเล็�ๆประมาณเด็� 5 ขวบ อืมมมม พอดีในฟิ�ไม่มี�ารบรรยายเทียบสัดส่วนไว้อะ เพราะความสูงมันไม่มีผลใน�นวราบ

.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.

ในเวลายามค่ำคืน ช่วงเวลา�ห่งวันฮาโลวีนที่เหล่าปีศาจยามราตรีได้เต้นรำ�ละเติมเต็มในความ�ระหาย ห�ิงสาวนางหนึ่งได้เดิน�ละเดิน (เอะยังไง) อย่างไม่�ลัวเ�รงเหล่าภูตผีปีศาจที่สนุ�สนาน�ันในคืนนี้ ทำไมนะหรอ เพราะเจ้าหล่อนมีใบหน้าเป็นอาวุธนะสิ =_=’’ ผิวที่ขาวซีดยิ่ง�ว่าไข่ต้ม เรือร่างที่�สนจะอวบอิ่มจนเรีย�ได้ว่าใ�ล้จะปริ�ย� พร้อมด้วยใบหน้าที่ราว�ับผ่าน�ารเย็บมานานนับปี ประ�อบ�ับผมยาวเหยีดตรงสีดำสนิท�ห้ง�รัง�็ยิ่งเพิ่มความหลอนให้เธอได้อย่างไม่ต้องสงสัย

เธอมองนาฬิ�าสีชมพู�ปร๋น�ล้วถอนหายใจเล็�น้อย �ย่�ล้วละมัว�ต่ทำงานวิจัยจนเพลิน จนออ�จา�มหาลัยค่ำเลย คิดได้ดังนั้นขาอวบอิ่ม�็จ้ำอ้าวใช้ทางลัดที่�สนเปลี่ยวอย่างไม่คิดอะไรมา� (เพราะมีหน้าตาเป็นอาวุธ) เจ้าหล่อนเดินเข้ามาในป่าที่ร�ชื้น เหมาะเป็นที่ทางใน�ารทำเรื่องชั่วๆอย่างไม่ต้องสงสัย ห�ิงสาวสะบัดหน้าเบือนหนี�ับ�ลิ่นอาย�ปล�ๆที่มั�เ�ิดขึ้นเสมอเมื่อผ่านทางนี้ �ล้วนัยน์ตาสีดำสนิทหันไปเมื่อจับได้ถึงสัมผัส�ปล�ๆ �ล้วเจ้าหล่อน�็พบ

พบ...

เด็�ชายหน้าตาโครตดี ข้อย้ำคะว่าโครตดี เรือนผมสีน้ำผึ้ง�สนหวานซอยประบ่ารับ�ับใบหน้ารูปไข่ที่งดงาม�ว่าเด็�ผู้ห�ิงคนใด นัยน์ตาสี�ซฟไฟร์งดงาม�ลมโต�ำลังมองมาที่เธออย่างเหรอหราเพิ่มความน่ารั�ให้ทวีคูณ ผิวสีขาวอมชมพูราว�ับเจ้าห�ิงตัวน้อยๆถู�ป�ปิดไว้ภายใต้เสื้อโค้ดสีขาวอย่างน่าเสียดาย (คาดว่าห�ิงสาวคงอยา�จะไป�ระชา�ถอดเสื้อเด็�ชายทิ้ง�ล้วจับมัดไว้ในห้อง)

ริม�ีปา�เอิบอิ่มสี�ดงของเด็�น้อยสั่นระริ�เพราะความเหน็บหนาว มือเล็�ๆถู�ย�ขึ้นเ�าะ�ุมชายเสื้อโค้ดของตนอย่างสั่นๆ อา�ารเช่นนี้มันช่างน่ารั�เสียจนห�ิงสาวสลัดคราบคนดีที่จะ�บ่งเสื้อหนาวทิ้ง �ล้วย่อเข่าให้อยู่ในระดับเดียว�ับเด็�น้อย นัยน์ตาสีดำฉาย�ววโรคจิตเต็มพิ�ัส

“สวสัดีจ๊ะ หนูชื่ออะไรหรอ �ล้วมาจา�ไหนหรอพี่พาไปส่ง(บ้านพี่)ให้เอาไหมจ๊ะ�

เด็�น้อย�ย้มยิ้มอย่างน่ารั�น่าลา�ที่สุดให้�ับห�ิงสาว เสียงใสๆเอ่ยตอบอย่างชื่นบาน “ยูยย์ฮะ ผมมารอคุณลุง คุณลุงพาผมออ�มาจา�บ้านคุณ�ม่ คุณลุงบอ�ว่าจะพายูยย์ไปหาไฟย์ที่อยู่�ับคุณพ่อ�

“หรอ ดีจังเลยนะ �ล้วไฟย์เป็นใครหรอ�เมื่อเห็นประ�ายตาสดใสของเด็�น้อยห�ิงสาวจึงเลิ�ความคิดโรคจิต เมื่อเห็นว่าคนที่ชื่อไฟย์คงมีความสำคั�มา� จนถึง�ับยอมมารออยู่ในป่าอันหนาวเหน็บ�ละน่า�ลัว�บบนี้คนเดียว

“ไฟย์เป็น�า��ด�ับยูยย์ตั้ง�ต่พ่อ�ับ�ม่�ย�ทาง�็ไม่ได้เจอเลย �ต่ว่านะทุ�วันๆ ยูยย์เอา�ต่เ�้าหวัง หวังว่าสั�วันเราจะได้เจอ�ัน ไฟย์เอง�็คงจะคิด�บบนี้�เด็�น้อยพยั�หน้าปะหล�ๆอย่างน่าเอ็นดู นัยน์ตาสีฟา�ฟ้างามวาวระยับไปด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยม

เห็น�บบนี้ห�ิงสาวเอง�็พลอยเอ็นดูไปด้วยไม่ได้�ต่เมื่อครั้นจะเอื้อมมือไปลูบหัวของเด็�ชายนั้น อี��่าย�ลับวิ่งหนีเธอไปเสียดื้อๆ จนทำให้เด็�สาววิ่งตาม(คิดจะทำอะไรเด็�นะ) �ต่ไม่ว่าจะวิ่งยังไง�็�ลับตามเด็�ชายไม่ทันเสียที จน�ระทั่งเธอหยุดพั�เหนื่อยที่ใต้ต้นไม้ให�่ นัยน์ตาสีดำน่า�ลัวสอดส่ายมองซ้าย ขวา �ต่�็ไม่พบใครเลย ไม่ว่าจะเป็นเด็�น้อย คุณลุงของเด็�น้อย หรือ�ม้�ระทั่งสิ่งมีชีวิตอื่นๆในบริเวณ พื้นดินชุ่มชื้นตามป�ติควรจะมีพว��มลงไม่�็หนอน �ต่นี่�ลับไม่มีอะไรเลยสั�อย่าง

�ต่เมื่อห�ิงสาว�ำลังจะเดินถอยหลับหู�็พลันได้ยินเสียงคล้าย�ับเสียง�รีดร้องของเด็�ตัวเล็�ๆ ขาเรียว�็พลันวิ่งไปตามเสียงจน�ระทั่งถึงบริเวณใจ�ลางของป่าร�ทึบ มือขาวซีดรีบยันต้นไม้ข้างๆเพื่อให้ตนเองไม่ล้มลงด้วยความเหนื่อยไปเสีย�่อน �ล้วเธอ�็มองเห็นเจ้าของเสียงที่ตอนนี้ร้องไห้สะอึ�สะอื้อยู่ภายใต้ร่างของชายหนุ่มหน้าตาดี ดู�ล้วราวๆ�ับคนอายุ 40 ต้นๆ

นั่นคงเป็นคุณลุงที่ว่าสินะ�ต่ทำไมถึง...

เด็�น้อยเริ่มดิ้นมา�ขึ้นเมื่อ�รงที่เ�าะ�ุม�ขนเล็�ๆทั้ง 2 �ลับบีบลงมา�ขึ้น ชายหนุ่มรวบ�ขนของเด็�น้อย�ล้วคว้าเอามีดทำครัวออ�มาจา�เสื้อโค้ด เขาไม่รอช้าปั�มีดทะลุมือเล็�ๆของเด็�น้อยทั้งสองข้างลง�ับพื้นอย่างไม่สนใจเสียง�รีดร้อง�สนเจ็บปวด เลือดสี�ดงฉานไหลทะลั�ออ�มาจา�มือทั้ง 2 ข้างของยูยย์ น้ำตาเม็ดโตร่วงหล่นจา��ซฟไฟร์ทั้ง 2 ข้างอย่างไม่หยุดยั้ง�ต่ถึงงั้นคุณลุง�็ไม่หยุดมือ

ห�ิงสาวที่ตั้งสติได้หลังจา�โดนฉา�วาย�ระชา�ใจไปเต็มๆ�็วาง�ระเป๋าลง�ล้วพยายามลงไปช่วยเด็�น้อย �ต่�ลับถู�มือที่ไหนไม่รู้คว้าตัวจา�ด้านหลัง�ล้วปิดปา�ซีดๆนั่นลงเสีย

“อยู่เฉยๆนะครับเด็�นั่นไม่เป็นไรหรอ�ครับ� เสียงเข้มเอ่ย�ระซิบ�ับเธอจา�ด้านหลัง เมื่อหันหน้าไปสบห�ิงสาว�็ต้องพบ�ับนัยน์ตาสีเทาหม่นที่ดูเว้งว้าง เรือนผมสีดำรัตติ�าล โครงหน้าคมเข้มดูลึ�ลับปนเ�รงขาม �ล้วชายหนุ่ม�็ขยับปา�อี�รอบ “ยินดีที่รู้จั�ครับผมชื่อเซซิโร่�

ริม�ีปา�หนาประ�บ�ล้ว�ทร�สอดในโพรงปา�เล็�อย่างป่าเถื่อน �ต่เด็�น้อย�็ต�ใจจน�ระทั่งทำสิ่งที่ทำให้อี��่ายโ�รธหนั��ว่าเดิมเมื่อเขาเผลอ�ัดริม�ีปา�ที่ช่วงชิงอา�าศหายใจไป ชายหนุ่มหยุด�าร�ระทำ�ล้วจ้องมองเด็�น้อย �่ามือหนาถู�ซัดเข้าที่ท้องน้องด้วย�รงที่เรีย�เลือดให้�ระอั�ออ�มาจา�ริม�ีปา�บาง �ล้วตบหน้าอี��่ายเสียเป็นรอยช้ำ

“!!� จุ�จนร้องไม่ออ� เด็�น้อยอยา�จะ�รีดร้องอย่างสุดจะทน�ต่คุณลุง�็ไม่ปล่อยให้ริม�ีปา��ลบเลือดของเขาว่าง ชายหนุ่มเลียเลือดที่ติด�ับริม�ีปา�เรียวอย่างเอร็ดอร่อย �ล้วบรรจง�ทร�ซอ�หาความหอมหวานอย่างตะ�ะตะ�าม มือสา�ลูบไล้ต้นขาขาวที่ถู�บดบังด้วยอาภรณ์สีดำ

คุโรงาเนะเลียริม�ีปา�อย่าง�ระหาย �ล้วใช้คมมีดฉี��ระชา�เสื้อผ้าของเด็�ชายจนขาดออ�ราว�ับผ้าขี้ริ้ว นัยน์ตาสี�ดง�่ำราว�ับเลือดจ้องมองเรือนร่างดงามราว�ับประติมา�รรมที่ถู�ปิดด้วยเศษผ้าชิ้นเล็�ๆที่เขาจงใจทิ้งไว้เพื่อเพิ่มความเย้ายวน ชายหนุ่ม�ระตุ�ยิ้มที่มุมปา��ล้วใช้จมู�สูดดม�ลิ่น�ายอันเย้ายวน �ล้วซุ�ไซร์ลง�ับลำคอระหง ลิ้นสา�ค่อยๆลา�ผ่านเรือนร่างราว�ับสำรวจ�ล้วหยุดตรงเนินอ�สีชมพูเปล่งปลั่ง

เขาใช้ลิ้นเคล้นคลึงมันจน�ระทั่งอี��่ายเริ่มเ�ิดความรู้�ปล�ๆป�ขยะ�หยง�ละหวาด�ลัว มือให�่ค่อยๆลา�ขึ้นสร้างความเสียวซ่านจา�ต้นขายังเ�าะ�ุมยังจุดศูนย์�ลางของเด็�น้อย�ล้วเริ่มบีบ ราว�ับถู�ไฟ�ผดเผายูยย์ร้องไห้ออ�มาด้วยเสียงดัง ตัวเล็�ๆนั่นสั่นเทาไปด้วยความ�ลัว เขาเจ็บทรมานอย่างสุด�สน เด็�น้อยเริ่มร้องหนั��ว่าเด็��ต่ชายผู้�ระทำ�ลับไม่สนใจ �ละเมื่อเท้าเล็�ๆนั่นพยายามสะเปะสะปะเพื่อให้ชายหนุ่มปล่อยจา��ารเ�าะ�ุมของเขา คุโรงาเนะ�็คว้ามันเอาไว้�ล้วตอ�ตรึง�ับพื้นห�้าด้วยมีดอี�เล่ม

เด็�น้อยหยุด�าร�ระทำทั้งหมดลงทันที ตัวที่ว่าสั่น�ล้ว�ลับยิ่งสั่นขึ้นไปอี�เมื่อต้องรับลมหวาน�ละอา�ารเบลอจา��ารเสียเลือดอย่างมา� เลือดที่มือ�ละต้นขาที่ไหลอาบเรือนร่างสีขาวราวงาช้างช่างเป็นภาพที่น่าดูยิ่งสำหรับชายหนุ่ม มือให�่�หว�ขาเล็�ๆที่สั่นระริ��ล้วสอดตัวเข้าไปเต็ม�รงจนอี��่าย�รีดร้องไม่เป็นภาษา

ช่องทาง�คบที่มิเคยมีผู้ใดสัมผัส ดูท่ามันคงจะเ�ิน�รงที่จะรองรับชายหนุ่มได้ทำให้เ�ิด�ารปริ�ต� เลือดสี�ดงชาดอาบต้นขางาม�ล้วเปรอะตัวของชายหนุ่ม�ต่ถึง�ระนั้นเขา�็ไม่สนใจ�ลับออ��รง�ระ�ท�อย่างไม่สนใจผู้ที่อยู่เบื้องล่างที่บัดนี้น้ำตานองหน้าด้วยความเจ็บปวดอย่างสุด�สน

“ไฟย์ ไฟย์ คุณ�ม่“ เสียงร้องเรีย�หาบุคคลผู้เป็นที่รั�ช่างเลื่อนลอยในยามนี้ เขาเจ็บเมื่อบางสิ่งมันฉีดขาด�ล้วมีบางคนที่ซ้ำเติมลง�ผลเ�่า มือทั้งสองข้าง�ละขาข้างขวา�็ถู�มีดตอ�ไว้�ับพื้นดินส่วนขาข้างว้าย�็ถู�คุณลุงที่เคยใจดีตรึงไว้อย่างหนา�น่น �ต่เสียง�รีดร้องที่ราว�ับจะขาดใจของเด็�น้อยทำให้ชายหนุ่มโมโหมา�ขึ้น คุโรงาเนะเงื้อมือที่ถือมีดขึ้น�ล้ว�ระ�ท�มันลง�ลางอ�เนียลผ่องได้รู� ทำให้ยูยย์�รีดร้องอย่างเริ่มเสียสติมา�ขึ้น ชายหนุ่มจงใจลา�ใบมีดอย่างช้าๆให้คนใต้ร่างของตนได้รับความเจ็บปวดอย่างเต็มที่ เมื่อมาถึงสะดือเขา�็หยุดปลายมีด�ล้วจ้วง�รงๆลงไปอี�ที

“หยุดเรีย�พว�มันได้�ล้ว!� มือสา�เลื่อนใบมีดสีเงินวาวขึ้น�ล้วใช้มัน�ย�ผิวหนังที่ถู�ผ่าของเด็�น้อยอย่างดงงาม ริม�ีปา�หนายิ้มเหยียดยันเมื่อมองผ่านท้องน้อยที่บัดนี้ผิวหนังงาช้างงดงามเนียลละเอียดถู��ย�เผยให้เห็นเครื่องในที่ถู�ย้อมด้วยเลือด ช่างงดงาม �ม้�ต่เครื่องในที่เน่าเฟะเจ้า�็ยังคงงดงามเสมอ (เอิ่มถ้าคุณลองใช้คำนี้ชมสาว คุณจะเจอ�ับอะไรมั่งละเนี่ย)

คุโรงาเนะเลียใบมีดที่ติดไปด้วยคราบเลือดของเด็�น้อยอย่างมูมมาม มันช่างหอมหวาน�ละอร่อยเสียจริง สม�ับเป็นเลือดของผู้เป็นที่รั�ยิ่ง มือสา�ลา�ไล้�ตะลงยังเครื่องในน้อยๆนั่นเบาๆ �ล้ว�ระ�ท��ายของตนให้�รงขึ้นเมื่อรู้สึ�ได้ถึงความรุ่มร้อนอัน�สนเย้ายวน “ไม่ต้องเรีย�หา�ล้วละ เพราะว่าช่วงที่เจ้ารอคอยอยู่ในป่าข้าได้ฆ่านังนั่นไปเรียบร้อย�ล้ว ตอนที่มันเดินมาข้าได้ใช้เลื่อยไฟฟ้าหันคอนังนั่นขาด�ระเดน!�

ราว�ับมีอะไร�ระ�ท�หัวของเด็�น้อยอย่างจัง น้ำตาที่ไหลอาบ��้มนวลอยู่�ล้ว�ลับไหลอาบมา�ขึ้นไปอี� ในตอนนี้เขาเจ็บอย่างสุด�สน�ม้�ต่�รงจะ�รีดร้องยังมลายหายไป�ับสายลม�ต่ถึง�ระนั้น มัน�็เทียบไม่ได้เลย�ับความเศร้าที่จู่โจมอย่างฉับพลัน

คุณ�ม่ของเข้า คุณ�ม่ที่�สนใจดี คุณ�ม่ที่คอยดุด่าว่า�ล่าว�ละทำโทษเมื่อเขาทำไม่ดี คุณ�ม่ที่สอนสิ่งต่างๆให้�ับเขา คุณ�ม่ที่อ่อนโยน�ับเขาเสมอมา จะไม่มีอี��ล้ว วันคืนที่�สนอบอุ่น�บบนั้นจะไม่มีอี��ล้วเป็นครั้งที่สอง

“ทะ..ทำไม� ยูยย์พยายามใช้�รงทั้งหมดที่มีรวบรวมเสียงเปล่งออ�ไป ถึงยังไงเขา�็อยา�จะรู้ถึงความจริง �ม้ว่าสิ่งนั้นอาจ�ล�มา�ับความเจ็บปวดอย่าง�สนสาหัส �ต่คำตอบที่ได้รับเป็น�าร�ระ�ท�ๆจนเขาร้องเสียงหลง นัยน์ตาสี�ซฟไฟร์ที่สะท้อง�สงยามค่ำคืนอ่อนโรยอย่างไร้�ารต่อต้าน เขาจ้องมองสี�ดงเลือดน�ที่เมื่อ�่อนเขารู้สึ�ชอบมัน�ต่ในครานี้เขา�ลับรู้สึ��ลัวจับขั้วหัวใจ

“เพราะนังนั่น มันบอ��ับข้าว่าห้ามมาเจอเจ้าอี�เป็นครั้งที่ 2 ทั้งๆที่เจ้าเป็นของข้าคนเดียวเท่านั้น!�

สิ่งที่ชายหนุ่มรู้สึ�ในตอนนี้คือความสุขสมของ�ารบีบรัดอย่างคับ�น่นของเด็�น้อย เรือนร่าง�สนเย้ายวน�บบใสซื่อทำให้เขารู้สึ�ดี �ต่ทว่าเด็�น้อยละ

เด็�น้อยรับรู้ได้�ต่ความขยะ�ขยงจน�ทบสำรอ��ละความเจ็บปวดอย่างสุด�สน เจ็บทั้ง�าย เจ็บทั้งใจ คนที่เขาไว้ไจ�ลับทรยศอย่างไร้เยื่อใย เหล่าคนที่เขารั�บัดนี้�็ไม่มีวันพบได้อี�ต่อไป อี�ทั้งสาเหตุมันยังมาจา�เขาเสียอี�

พูดจบเขา�็ยิ่งเร่งจังหวะขึ้นจน�ระทั่งหยาดน้ำ�ห่ง�ามรมณ์ไ�ลทะลั�ท่วมต้นขาที่ฉาบไปด้วยเลือด�สนงดงาม เรือนร่างที่�สนเย้ายวนงดงามภายใต้�สงจันทราที่ฉายส่อง สีผิวขาวเนียลราวงาช้างตัด�ับเลือดสี�ดงสดที่ไหลชโลม�าย มันช่างงดงาม งดงามเสียจนเ�ินจะบรรยายได้

(ถ้าคุณชม�ฟนคุณว่างาม�บบนี้คุณคงโดนมิใช่น้อย =_=’’)

ชายหนุ่มตบหน้าเด็�ชายจนเลือด�ทบ�ลบปา�เพื่อเรีย�สติที่�ำลังจะหลุดลอย ดูเหมือนว่า�ม้�ต่�ารสลบเขา�็ยังไม่มีสิทธิได้รับ ยูยย์พยายามขยับ�าย�ต่มันไร้ความหมายเมื่อสิ่งที่ไม่ได้ถู�ตรึงมีเพียง�ค่ขาข้างว้ายเท่านั้น�ต่เขาเสียเลือดมา�เ�ินไปประ�อบ�ับท้องที่ถู�ผ่า�็เริ่มเปิด�ว้างมา�ขึ้นโดยมือหยาบที่�หว�มันออ� น้ำตาใสๆไหลออ�มาจา�นัยน์ตา�ลมโตซ้ำ�ล้วซ้ำเล่า จนตอนนี้เด็�น้อยไม่�น่ใจว่าเขาร้องไห้อยู่รึเปล่าเพราะมันช่างเหือด�ห้ง

ชายหนุ่มใช้นิ้วให�่�หว�รอยผ่าที่ตนเองได้ทำเอาไว้ เขาใช้นิ้วมือ�ตะลา�ไล้เครื่องในสีเลือดของเด็�น้อยบางๆ �ล้วยื่นหน้ามาคลอเคลีย��้มใส เลือดของผู้ที่เขารั�ช่างสวยงาม เขานึ�อยา�จะเห็นมันไหลท่วมเรือนร่างเล็�ๆน่ารั�นี่ให้มา��ว่านี้ คิดได้ดังนั้นเขา�็หยิบมีดอี�เล่ม(ห้ามถามว่าคุโรไปพ�มีดจา�ไหนเยอะเยอะ เอาน่าๆ) �ทงลงยังขาข้างซ้ายของเด็�น้อย

ยูยย์�รีดร้องด้วย�รงที่หมดที่มีเมื่อคุโรงาเนะดึงมีดเล่มนั้นขึ้นมา�ละ�ทงลงไปที่ใหม่อี�ครั้งอย่างบ้าคลั่ง เขาพยายามขืนตัวให้หลุดพ้นจา�ความทรมานหา��ต่ชายหนุ่ม�ลับยัง�ทงเรื่อยๆจน�ระทั่งตอนนี้ขาทั้งขาของเด็�น้อยที่เคยเป็นผิวงาช้างเนียลเรียบงดงาม�ลับ�ลายเป็นรูของรอย�ทง�ละสี�ดงสดที่ชโลมไปทั่วพื้นที่ขาวเปล่งปลั่ง

“ได้..โปร..ด ปละ..�เสียงขอร้องด้วย�รงอันน้อยนิดถู�ละเลยด้วย�าร�ระ�ท�สิ่งที่ยังคาอยู่ส่วนลึ�ของเรือนร่างน่าหลงใหลอย่างดิบเถื่อน มือให�่�ร้านคว้าลำคอระหง�ล้วออ��รงบีบ มันช่างให้สัมผัสที่รู้สึ�ดี ลิ้นสา�โลมเลียเรือนร่างโช�เลือดอย่างหลงใหล

คุโรงาเนะปลดปล่อยลำคอเด็�น้อยให้เป็นอิสระเมื่อเห็นว่าอี��่าย�ำลังจะสำลั�ตาย ไม่ได้หรอ� เขายังมอบความตายให้คนที่เขารั�ง่ายๆ�บบนี้ได้ยังไง �็ในเมื่อเขายังไม่ได้ลิ้มรสทุ�ซอ�มุมของเรือนร่างน่ารั�นี้เลย!

ชายหนุ่มดึงมีดที่ปั�ตรึงไว้ทั้ง 3 เล่มออ�จา�ผิวขาวเล่นเอาอี��่ายร้องเสียงหลง เขาจับร่างเล็�ๆให้พลิ��ายหันหลังทั้งๆที่ยังไม่เอาความเป็นชายของตนเองออ� มือ�ร้านคว้าเอาลำ�ขนบอบบาง�ล้วดึงอย่างรุน�รงจา�ด้านหลัง เสียง�ระดุดที่ราว�ับจะ�ต�ส่งเสียงดังสนั่นพร้อมๆ�ับความเจ็บปวดอย่างสุด�สนเมื่อรับรู้ถึงบางสิ่งที่�ต�ละเอียด�ล่นเข้าสู่โสตประสาทของเด็�น้อย

ยูยย์ทั้ง�รีดร้อง�ละร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด�ต่ถึง�ระนั้นคุโรงาเนะ�็ออ��รงดึงมา�ขึ้นไปอี�จน�ระทั่ง�ระชา��ขนเล็�ๆออ�มาได้ทั้ง�ขน เสียง�ระดูดที่�ต�ออ�จา��ันพร้อมทั้งเลือดสี�ดงสดที่ไหลสาดพื้นที่โดยรอบเล่นเอาเด็�น้อย�ทบอยา�จะขาดใจตาย

เจ็บ เจ็บ เจ็บ ได้โปรดเถอะ ใคร�็ได้

ใคร�็ได้ช่วยด้วย......

�ขนของเขา�็ขาดไป�ล้วหนึ่งข้าง ขาข้างซ้ายของเขา�็โดน�ทงจนรูพรุนไม่สามารถจะขยับได้อี� �ขนอี�ข้าง�ละขาอี�ข้างที่เหลือของเขา�็เสียเลือดจนเ�ินไป เ�ิน�ว่าที่จะขยับได้ อี�ทั้งท้องของเขา�็ถู�ผ่า�ละ�หว�ออ�อย่างไม่ใยดี ยูยย์รู้ได้ว่าเครื่องในภายในท้องของเขามันเริ่มไหลลงมาทะลั�อยู่�ับพื้นอย่างเจ็บปวดเมื่ออยู่ในท่านี้

(อาความจริง�ล้วอยา�ให้คุโร�ระชา�ไส้ออ�มาเลยมา��ว่า�ต่�ลัวหนูยูยย์จะตาย�่อนโดนของอื่นๆนะสิ)

�ต่เด็�น้อยคงไม่รู้หรอ�ว่าอี��่ายจงใจพลิ��ายเขาเพื่อให้ส่วนหนึ่งของตนเองได้�ทร�สอดเข้าไปในร่างน้อยๆนี้ได้มา�ขึ้นเท่านั้นอง ชายหนุ่มยึดสะโพ�เล็�ย�ขึ้นสูง�ล้วสอด�ระ�ท��ายไปอย่างไม่สนว่าเลือดจะไหลทะลั�อี�เท่าใด

�ต่�ล้วเขา�็�็ต้องต�ใจมา��ว่าเดิมเมื่ออี��่ายจับเขาพลิ��ายให้อยู่ในท่าเดิม�ล้ว�ระ�ท�ตัวเป็นครั้งสุดท้าย หยาดน้ำสีขาวขุ่น�็ไหลทะลั�ภายในร่างของเด็�น้อยเป็นครั้งที่ 2 ยูยย์ร้องไห้ พยายามใช้มืออี�ข้างหนึ่งที่สั่นระริ�ไปด้วยเลือดพลั�ไสคุณลุงที่เขาเคยไว้ใจ �ต่ทว่าคุณลุง�ลับคว้ามือเล็�ๆของเขาเอาไว้ส่วนอี�ข้าง�็เอื้อมไปที่นัยน์ตา�ลมโตสีสว่าง

“อ๊า�����������!� เด็�น้อยร้องลั่นเมื่อมือให�่ที่เคยจุนเจือเขามา�่อนได้จิ�ลงผิวหนังบริเวณวงตาอย่างเชื่องช้า เขาพยายามดิ้น�ต่ด้วยสภาพร่าง�าย�บบนี้ไหนเลยจะสู้ชายหนุ่มผู้มองความเจ็บปวดให้��่เขาได้ โรงาเนะยิ้ม�ล้วเพิ่ม�รงจิ�ลงไปจน�ระทั่งบางสิ่งเริ่มล้นทะลั�ออ�มา เขาใช้นิ้วดันลงไปยังรอยบุ๋ม�ล้วควานเอาสิ่งที่เขาคิดว่ามันงดงามที่สุดในโล�ออ�มา

“สวยจริงๆเลยนะ �ซฟไฟร์เม็ดนี้นะ�ชายหนุ่มคว้าสิ่งที่เขาหลงใหลมาตลอด 5 ปีเต็มขึ้นมา �ล้วใช้ลิ้นสา�โลมเลียของเหลวสี�ดงที่ชโลมอั�มณีเม็ดนี้อยู่อย่างเพ้อภพ�เจ้าต้องเป็นของข้าเท่านั้น จะไม่มีใครเอาเจ้าไปได้อี�!� เขาว่า�ล้ว�็อ้าปา�รับเอาลู���้วสีฟ้าสดใสเข้าปา��ล้วเคี้ยวอย่างน่าหวาดเสียวจนยูยย์ที่ใช้มือที่รุ่งริ่งของตนจับบริเวณที่เคยมีตาข้างขวาอยู่สะดุ้ง
_________________
เชิ�ลองไปหาประสบ�ารณ์อ่านโดได้ที่นี่เลยคร่า

[kurama]

“ฮึ� ปละปล่อยผมไปนะฮะคุณ..ลุง�ยูยย์พยายามรวบรวม�ำลังที่มีทั้งหมดพุดออ�ไปอย่างหวาดหวั่น�ต่ทว่าคุณลุงของเขา�ลับจับเท้าเล้�ๆที่ชุ่มไปด้วยเลือดของเขา�ล้วลา�ให้เข้ามาอยู่ใต้ร่าง�ายให�่โตที่�สนพรั่งพรึ�อี�ครา

“จะหนีงั้นรึ จะหนีข้ายังงั้นหรือ�ชายหนุ่มตะโ�นอย่างเ�รี้ยว�ราด เขาคว้าที่ศรีษะสีทองของเด็�น้อย�ล้วจับมันโข�ลง�ับพื้นดิน มีดเล่มโต(ควั�มาจา�ไหนเนี่ยเยอะเยะ)ถู�ย�ขึ้นมา�ล้ว�รีดลงช้าๆเพื่อลอ�หนัง�ำพร้าของสมองน้อยๆออ�อย่างเบามือ ไม่ใช่เพื่อป้อง�ันความเจ็บปวด�ต่เพื่อไม่ให้เหยื่อ�สนงดงามได้จา�มือเขาไปเร็วต่างหา�

“อะฮึ��ยูยย์ที่เริ่มมึนงง�ับ�ารถู�จับโข�พื้น อี�ทั้งเลือดที่เริ่มไหลจน�ทบจะหมดตัว เขาไม่รู้ว่าคุณลุง�ำลังจะทำอะไร ตอนนี้สิ่งเดียวที่ยัง�จ่มชัดในโสตประสาทคือความเจ็บปวด�ละทรมานอย่างสุด�สน

เจ็บจังเลย ไฟย์ ยูยย์ทำอะไรผิดงั้นหรอ ยูยย์�็�ค่สวดภาวนาทุ�วันๆ
ว่าอยา�จะเจอไฟย์.. มัน�็เท่านั้นเอง
ความปรารถนาของยูยย์ผิดยังงั้นหรอ...
เจ็บมา�ๆเลยไฟย์ คุณ�ม่เคยบอ�ว่าความตายเป็นสิ่งที่เจ็บปวด
�บบนี้�สดงว่ายูยย์�ำลังจะตายสินะ
�ต่ว่ายูยย์ยังไม่อยา�ตาย อยา�จะเจอไฟย์เป็นครั้งสุดท้าย
อยา�เจอ......

“ถ้า�หว�สมองออ�มา�ล้วจะเลิ�คิดเรื่อง�บบนั้นไหม?� เสียงพร่ำที่คล้าย�ับอา�ารของคนเสียสติไปเรื่อยๆพูด�ับตัวเอง เขาค่อยๆใช้มีดเล่มบาง�รีดลงย้ำรอยเดิมจนเลือดไหลนอง�ล้ว�งะมันออ�มา ชายหนุ่มค่อยๆดันมีดให้เข้าไปลึ�ใน�ะโหล�น้อยๆของเด็�น้อยถึงตอน�ร�มันจะติด�ับ�ระดู��ต่พอค่อยๆเฉือนซ้ำ�ล้วซ้ำเล่ามัน�็ค่อยๆผ่านเข้าไปยังส่วนในไปเรื่อย

“อื้อ!� เสียงร้องประท้วงอย่างสุด�สนของสาวน้อยที่อยู่ไม่ห่างจา�ฉา�สะเทือนขวั�เท่าไรนั� จน�ระทั่งคนที่อุดปา�อยู่เริ่มรำคา� มือหนาริม�ีปา�ที่ไม่น่าจับเอาซะเลยของสาวน้อย�ต่ถึง�ระนั้นมืออี�ข้าง�็ยังรั้ง�ขนขวาของสาวเจ้าอยู่

“ไม่เห็นต้องรีบร้อนนี่ครับ�ชายหนุ่มหน้าตาคมคายพูดพร้อม�ับส่งรอมยิ้มที่ดูน่า�ลัวในสายตาของเด็�สาว

“จะบ้าหรอ ไม่รีบ�็ตาย�ันพอดีสิ เลือดอาบตั้งขนาดนั้น�ล้ว�ล้วหมอนั่นยังจะ ยังจะ�

(เพิ่งรู้ตัวหรอเจ้เห็น�อบดูตั้งนาน =_=’’จริงๆมันสมควรตายตั้ง�ต่โดนผ่าท้อง�ล้วละ)

�ต่ทว่าชายหนุ่ม�ลับเค่นยิ้ม มือเรียวชี้ไปยังเหตุ�ารณ์ระทึ�ขวั�อี�ครา เมื่อสาวน้อยหัน�ลับไปมองเธอ�็ทรุดลง�ับพื้น มือขาวซี�ย�ขึ้นมาปิดปา�พร้อมๆ�ับหยาดน้ำตาที่ไหลทะลั�มาอย่างห้ามไม่ได้

สภาพของเด็�น้อยที่เธออยา�ไปช่วยในตอนนี้�ลับนอนนิ่ง นัยน์ตาสีฟ้างดงามข้างซ้ายเบิ�โพลง ส่วนอี�ข้าง�ลับเป็นรู�ลวง�ละมีเลือดอาบ ต้นขาที่เป็นรูพรุน�น่นิ่งอย่างสงบเงียบ �ขนข้างที่ยังติด�ับตัวถู�ปล่อยทิ้งลงพื้นดินข้างลำตัว ผิวสีขาวนวลงดงามของเด็�น้อยไม่มีส่วนไหนที่ไม่เปื้อนเลือดของตนเลย

ตาย�ล้ว! เด็�คนนั้นตาย�ล้ว....

�ต่ทว่าชายผู้ครอบครอง�ายของเด็�น้อย�ลับไม่รู้เสียเลย เขายังพยายาม�งะสมองน้อยๆของเด็�น้อยจน�ระทั่งเปิดออ�ได้ คุโรงาเนะ�ระตุ�ยิ้มโรคจิตที่มุมปา� �ล้วใช้มือ�ร้าน�ตะมันสมองของคนรั�ของตนเบาๆ (ต้ม�ินเลยดีไหมน้อ) เขาใช้มีดปาดยังเส้นประสาทน้อยๆ ส่งผลให้ร่างที่ตายไป�ล้ว�ระตุ�ตามอย่างช่วยไม่ได้ �ล้วเขา�็เริ่มลงมือเล่น�ับเส้นต่างๆภายในสมองงดงามที่สุดนี้

เขาไม่ได้รู้เลยว่าของเล่นที่เขา�ำลังเล่นอยู่มันพังไป�ล้ว…….

ชายหนุ่มสำรวจพื้นที่เล็�ๆอย่างสนุ�สนาน บางทีเขา�็�ระชา�มันออ�มาอย่างสนุ�สนาน เขาได้เป็นผู้รู้จั�เรือนร่างของคนที่เขารั�อย่างทุ�ซอ�ทุ�มุมจริงๆ �ล้วมือสา��็ค่อยๆเลื่อนลงไปสัมผัสน้ำผึ้งที่อาบเลือด�สนหอมหวานอย่างนึ�สนุ� เขาค่อยๆเลื่อนลงจน�ระทั่งหยุดลงที่ท้องน้อยที่ถู�เปิดเอาไว้ เขาค่อยลูบไล้มันอย่างรั�ใคร่�ล้ว�ระชา�ลำไส้น้อยๆออ�มาทีเดียวจนเรือนร่างไร้วิ��าณ�ระตุ��ล้วสิ่งที่ยึดติดล้ำไส้สี�ดงสด�็ขาดลง..

(�ต่งไป�ต่งมาคุโรเหมือนซีอุยซะงั้นเนะ �ินเลยดีไหมเนี่ย)

“ยูยย์เจ้านี่สวยที่สุดจริงๆเลย�คุโรงาเนะคราง�ผ่วเบา เขาย�ขาที่ไร้�ำลังของเด็�น้อย�ย�ออ��ล้วดัน�ายเข้าไปจนสุดทำให้เรือนร่างไร้ชีวิต�ระตุ�ตาม “ไม่มีอี��ล้ว.. ไม่มีสิ่งใดจะสวยไป�ว่าเจ้าอี��ล้ว� ร่างสูง�ระ�ท�เข้าออ�อย่างรุน�รงเพื่อบรรเทาความรุ่มร้อนภายใน�ายของตน เขาประคองร่างของเด็�น้อยขึ้น�ล้ว�อดด้วยความห่วงหา

“จะไม่ให้ใคร�ย่งไปได้อี�..�พูดได้�ค่นั้นนัยน์ตาสี�ดงวาวโรจน์�็ตวัดไปพบ�ับผู้มาใหม่ คุโรงาเนะถอน�ายออ�จา�เรือนร่างบอบช้ำ(มันไม่บอบช้ำ�ล้วละเละ�บบนี้)เขาคว้ามีด(อี��ล้วทำไมเรื่องนี้ถึงหาได้�ต่มีด)มา�ำไว้�น่น

“หยุดนะ พว�เราล้อมไว้�ล้ว�เสียงของชายในชุดสี�า�ี ที่บ่ามีบั้งประดับ ดูจา�ชุด�ล้วคล้ายตำรวจ �ต่ไม่ใช่�ค่คล้ายละพว�เขาคือตำรวจ

นายตำรวจหนุ่มประมาณ 20 คนค่อยๆตีวงล้อมตัวของชายหนุ่มร่างยั�ษ์ไว้ ทั้งหยดย�ปืนออ�มาเล็งไว้ที่ชายหนุ่ม “ยอมมอบตัว�ต่โดยดีพว�เราจะ..�

น้ำเสียงที่พูดต้องหยุดลงอย่างทันทีเมื่อฆาต�รได้ใช้มีดสับคอเด็�น้อยที่อยู่ในวง�ขนของตน�ล้วตวัด�ลับขึ้นมาฟันคอของตนเองต่อ เหตุ�ารณ์ทั้งหมดเ�ิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่มี�ารต่อรองไม่มี�ารหยุดคิด�ม้สั�นิด ร่างที่ไร้ศีรษะทั้งสองล้มครืน�น่นิ่งอยู่�ับพื้นห�้าเขียวขจี พร้อมๆ�ับหัวทั้งสองที่�ระเดนไปคนละทาง

ช่างเป็นภาพที่น่าสยดสยองเสียนี่�ระไร ห�ิงสาวร่างอ้วนทรุดลง�ับพื้น�ล้วโ�่งคออาเจียนมื้อเย็นที่จนเพิ่ง�ินมา ให้ตายเหอะโออิชิ ทงคัตสึซะด้วย �ถมยังเทมปุระอี� 2 จาน ของ�พงนะเนี่ยเสียดายชะมัดเลย..

หลังจา�อาเจียนอาหารออ�ไปอย่างเสียดาย�ล้ว เธอ�็ยันตัวขึ้นหมายจะขอติดรถตำรวจ�ลับบ้านฟรีเสียหน่อย�ต่เมื่อครั้นเดินไปใ�ล้ๆนายตำรวจคนหนึ่ง ห�ิงสาวเอื้อมมือหมายจะไป�ระตุ�ปลายเสื้อ�็ต้องต�ใจจน�รีดเสียงร้องอย่างโหยหวน เมื่อปลานิ้วของเธอที่สมควรจะโดนเนื้อหนังมังสาราวมนุษย์�ลับผ่านผ่านร่างของนายตำรวจหนุ่มคนนั้นไปราว�ับมันไม่เคยมีอยู่

“ถึงบอ�ไงครับว่าไม่จำเป็นต้องไปช่วย�ชายหนุ่มหล่อลา�ดินเดินมาหาเธอ นัยน์ตาสีดำตวัดมองอย่างไม่เข้าใจในความหมาย

“ลองหันหลังดูสิครับ�ครั้นเมื่อเธอหันไปมองตามที่อี��่ายบอ��็�ทบช็อ�(รึช็อ�ไป�ล้ว)เมื่อพื้นที่น่าจะมีนายตำรวจมา�มาย�ละซา�ศพของชายหนุ่ม�ละเด็�น้อยที่�สนน่าสงสาร ทั้งเลือดสี�ดงที่เปรอะทั่วทั้งบริเวณ �ลับว่างเปล่าราว�ับไม่เคยมีมา�่อน ราว�ับสิ่งที่เธอเห็นมาทั้งหมดนั้นคือความ�ัน

“ทะ..ทำไม�ห�ิงสาวเอ่ยอย่างต�ใจ ที่เธอเห็นมาทั้งหมดนั่นมันเป็นเรื่องโ�ห�งั้นหรือ

ชายหนุ่ม�ย้มยิ้มโรคจิตรับคำนั่น�ไม่ใช่ความ�ันหรอ�ครับ เพียง�ต่ที่คุณเห็นมาทั้งหมดเป็นพียง�ค่ความทรงจำของเหล่าวิ��าณที่วนเวียนทำเรื่องซ้ำๆเดิมมาเ�ือบ 10 ปี พว�เขาทุ�คนตายอย่างมีหวง�ละทรมานจึงยังยึดติดอยู่บนโล�ใบนี้ พว�เขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองตายไป�ล้วได้�ต่ทำเรื่อง�บบเดิม�่อนที่จะตายเรื่อยมา�ขายาวเหยีดได้รูป�้าวเข้าใ�ล้ห�ิงสาวอย่างน่า�ลัว

“เอ๋ �ต่ว่าพว�คุณตำรวจไม่ได้ตาย..�เมื่อหัน�ลับมามองคนที่เข้ามาใ�ล้เธอ�็สายไปเสีย�ล้ว วินาทีนั้นเธอได้รับรู้�ล้วว่าทำไมถึงมีชายหนุ่มที่เดินเอ้อระเหยอยู่ในป่า�ห่งวิ��านนี้�ละทำไมพว�คุณตำรวจถึงได้ตาย�ันจนหมด เมื่อนัยน์ตาสีดำสนิทได้เห็นคมเขียวจา�ปา�ได้รูปพร้อมๆทั้ง�งเล็บที่�สนยาวเหยียดที่ตวัดคอเอขาด�ระเดนอย่างไม่มีเวลา�ม้�ต่จะร้องขอชีวิตเลย

สิ่งสุดท้ายที่เธอทำได้คือเสียงหัวเราะน้อยๆ�ละคำพูดที่�ผ่วเบา “เฮ้อ ผมนะไม่ชอบ�ินอะไร�ปล�ๆด้วย�ต่ช่วยไม่ได้นะครับ�

.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.

ห�ิงสาวเดินมาไม่ทราบว่าเมื่อไร เธอ�ปล�ใจ�ับร่าง�ายที่ราว�ับขนน�ที่�สนเบาหวิวของเธอ�ต่ถึง�ระนั้นเธอ�็ยังคงเดินต่อไป เดินไปยังทางเข้าหมู่บ้านของเธอ ระหว่างเดินมาไม่มีใครทั�เธอเลยสั�คน�ต่เธอ�็ไม่ใครจะสนใจจน�ระทั่งเธอเห็นชายหนุ่มหน้าสวยคนหนึ่ง สิ่งที่ตรึงตาเธอมา�ที่สุดคือรูปหน้าของชายคนนั้น

นัยน์ตาสีฟ้าส่องประ�าย�ม้ในยามมืดมิด เรือนผมสีทองอร่ามราว�ับอาทิตย์ทอ�วง ดวงหน้าได้รูปหวานงดงามยิ่ง�ว่าสตรีใดๆ รูปร่างเพรียวบางอรชรอ้อน�อ้นน่าถนุถนอม �ต่ที่ติดตาของเธอคือชายคนนี้หน้าตาคล้าย�ับเด็�น้อยที่เธอเจอในป่าอย่างไม่ผิดเพี้ยน

เด็�หนุ่มวิ่งเข้าออ�ร้านโน้นทีร้านนี้ทีอย่าง�ระตือรือร้น เฮะสงสัยว่าจะทำอะไร�ต่�็ได้ข้อเฉลยจา��ลุ่ม�ม่บ้านที่จับวงนินทา�ันอย่างสนุ�ปา�

“ดูสิๆเธอ หนูไฟย์มาอี��ล้วเนะ สงสัยวันนี้�็คงจะมาตามหาอี�เหมือนเคย�

“ยังไม่เลิ�ตามหาอี�หรอทั้งๆที่มันผ่านมา 12 ปี�ล้วนะนับจา�วันที่หนูยูยย์หายไปนะ�

“หนูไฟย์เอง�็ทำ�บบนี้มาตั้ง 3 ปีเต็มๆ�ล้วไม่เบื่อมั่งหรือไงนะ�

นัยน์ตาสีดำสนิทตวัด�ลับไปมองชายหนุ่มที่ยังคงตามหาร่องรอยของครึ่งร่างของตนอย่างไม่ลดละ ราว�ับได้ยินเสียงจา�หัวใจของชายคนนั้น�รีดร้อง

ขอโทษนะยูยย์ที่ปล่อยให้อยู่คนเดียว
รอ�่อนนะ �ล้วฉันจะไปรับ
รอฉัน�่อนนะ เพื่อที่สั�วันเราจะได้อยู่ด้วย�ัน..

ห�ิงสาว�้มหน้า เธอ�ำลังคิดอย่างหนั� เธอควรจะบอ�ไปดีไหม �ต่มันจะเป็น�ารหั�หา�ความหวังของชายหนุ่มให้มลายหายไปสิ้นเชิงเลยรึเปล่า สุดท้าย�ล้วเธอ�็ปล่อยให้อี�ครึ่งร่างของเด็�ที่หลับใหลในป่าเดินจา�ไป เธอมิอาจ�ืนใจบอ�เขาไปได้ว่า

เด็�คนนั้นไม่ได้มีชีวิตอยู่�ล้ว

ห�ิงสาวทำได้เพียง�ค่เดิน�ลับบ้านอย่างเงียบๆ เธอหันหลังไปมองป่าเป้นครั้งสุ�ท้ายราว�ับจะได้ยินเสียง�รีดร้องของเด็�น้อยที่ไม่มีวันได้ออ�มาจา�ที่นั่น

ช่วยด้วย ไฟย์ช่วยด้วย
ได้โปรดเถอะ ...
ยูยย์�็�ค่อยา�อยู่ด้วย�ัน�ับไฟย์ตลอดไป
�ค่นั้นจริงๆ........

.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.

ในที่สุดห�ิงสาว�็มาถึงรั้วประตูบ้านสีเทาหม่นอัน�สนคุ้นเคย เอเอื้อมมือหมายจะเปิดประตูดังเช่นทุ�วัน�ต่ราว�ับมี�ำ�พงที่เธอมองไม่เห็นขวาง�ั้นเธออยู่ ทำให้เธอไม่สามารถเข้าบ้านได้ ห�ิงสาวงงอย่างหนั� �ต่�็หายไปในทันทีที่เห็นคนที่เดินมาด้านหลังของเธอ ห�ิงสาว�ลางวัยที่�สนอบอุ่นอ่อนโยน คุณ�ม่ของเธอนั่นเอง

�ต่ทว่าเมื่อเธอหัน�ลับไปจะ�ล่าวอะไรสั�อย่าง�ับ�ม่ของเธอ �ม่ของเธอ�ลับเดินทะลุผ่านตัวเธอไปราว�ับว่าเธอนั้นไม่มีตัวตนอี�ต่อไป�ล้ว นัยน์ตาสีดำฉาย�ววต�ใจอย่างมา� เมื่อเห็นคุณ�ม่เดินเข้าบ้านไป�ล้วมือทั้งสองข้างพยายามทุบ�ำ�พงไร้ตัวตนอย่างบ้าคลั่ง

ไม่นะ ไม่นะ ช่วยด้วย
ฉันอยา��ลับบ้าน
.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.

จบ�ล้วจ้า
เอิ่มอยา�บอ�ว่ามันโหดไม่ถึงใจ�ถมทั้งฟิ�มี�ต่มีด มีด �ละมีด ให้ตายเหอะเพราะเปลี่ยนพระเอ�นะเหละ จริงๆ�ล้วพระเอ�เรื่องนี้คือเซซิโร่�ต่�ลับถู�เปลี่ยนเป้น�ระบือคุโร ทั้งๆที่ถ้าเป็นเซซิโร่นะ เขาจะสามารถฆ่า�ม่ของยูยย์ได้อย่าง�ยบยลไม่มีใครจับได้ �ละอุป�รณ์�็คงเยอะ�ว่านี้ไม่ว่าจะเป็นเข็มเอาไว้จิ้มสมอง มีดผ่าตัดไว้�ล่เนื้อเล่น ฯลฯ �ต่พระเอ�ดันเป็นคุโร คุโรในฟิ�เป็นคนที่ทำอะไรลงไปด้วยอารมณ์งับ เวลามันฆ่ามัน�็ฆ่าเลยไม่มี�ารวาง�ผนดังนั้นมันจึงมาหายูยย์ทั้งๆที่คว้ามา�ค่มีดหั่นหมู�ละมีดทำครัวในบ้าน
ไม่น่าไปสงสารมิ้นเลย
คนที่เป็นพรีเซนเตอร์ห�ิงสาวผู้โชคดี(?)ในเรื่องเขาขอไว้คะ ขอให้พระเอ�เป็นคุโรได้ม้า
�ต่�็ดีอย่างที่พระเอ�เป็นคุโรเพราะเรื่องนี้ตั้งใจไว้ว่าจะไม่ให้ทั้งคนทำ�ละคนดู�ละคนโดนทำรอด ถ้าเป็นเซซิโร่นี่ยา�อะ �ว่าจะตาย
ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมยูยย์มันหนังเหนียวโครตทนทายาดราว�ับปูนซีเมนต์นี่เพราะว่าตามใจคน�ต่งนะคะ ถ้าตาย�่อ�็ไม่สนุ�นะสิ ถ้าตาย�่อนคงไม่มีเสียง�รีดร้องอันโหยหวน ไม่มี�ารดิ้นพรา�ๆอันน่ารั� เพราะงั้นเลยให้ตายช้าเพื่อให้มีความสนุ�ใน�ารทรมาน�ต่มัน�็ไม่ถึงใจโอยเพราะพระเอ�เรื่องนี้เป็นคุโร�ท้ๆเลย+คน�ต่ง�ีมือsmไม่ถึงขั้น
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าไว้ใจทางอย่าวางใจ�ม้จะเป็นคนที่เรารู้จั�ดี�็เหอะ
สุดท้ายนี้คน�ต่งขอบอ�ว่าคน�ต่งไม่ได้SMนะคะ

.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.
คุณคิดว่าใครโหดที่สุด
1. คุโร
2. ยูยย์
3. คุณ�ม่ของยูยย์
4. เซซิโร่
5. คน�ต่งนะเหละ
6. ไฟย์
คุณคิดว่าใครน่าสงสารที่สุด
1. คน�ต่ง
2. ยูยย์
3. ไฟย์
4. คุณ�ม่ของยูยย์
5. คุโร
6. ห�ิงสาว
_________________
เชิ�ลองไปหาประสบ�ารณ์อ่านโดได้ที่นี่เลยคร่า

[Shian-Hong <Ren>]

คิดยา��ฮะ

�ต่นี่อ่านไป (เฉพาะชื่อนายเอ�ที่Pairing�ันนะ) เหมือนนายยูสึเ�ะx คุโรคาเงะ

บรื๋อ

�ต่ขออภัยจริงๆ Dreaming of you มันหายไปหมดเลย ฮือๆๆ (�ต่�็ไป�ต่งเรื่องอื่นต่ออี�)
_________________
เชียนหง เร็น

[Z&Z]

เ�ือบๆ จะ GUro �ล้วมั้ง...
_________________